گوشی اوپو فایند X9 اولترا (حافظه 1 ترابایت رم 16 گیگابایت)

اوپو پسوند Ultra را با احتیاط خرج می‌کند و گوشی اوپو فایند X9 اولترا نشان می‌دهد چرا!
این گوشی اوپو بهترین موبایلی است که این برند موفق به ساختش شده است: بهترین دوربین، بهترین نمایشگر، بهترین باتری و متمایزترین طراحی در بین سایر سبد محصولاتش. اما فهرست مشخصات گوشی، همیشه تصویر کامل را نمی‌سازد.
در ادامه، با نقد و بررسی گوشی اوپو فایند X9 اولترا با تیام تل همراه باشید:

طراحی گوشی اوپو فایند X9 اولترا

بدنه‌ گوشی اوپو فایند X9 اولترا مستقیم از هاسل‌بلاد وام گرفته شده است.

دو رنگ Tundra Umber و Canyon Orange نسخه‌های جهانی این گوشی را می‌سازند و هر دو تشخص بصری خودشان را دارند. Tundra Umber اما داستان جالب‌تری دارد؛ الهام مستقیم از دوربین Hasselblad X2D 100C نسخه Earth Explorer و این اقتباس در جزئیات رنگ و بافت به‌خوبی دیده می‌شود.

ماژول دوربین شش‌ضلعی است، در حالی که فریم دور آن دایره‌ای باقی مانده. این ترکیب کمی نامتعارف به نظر می‌رسد ولی هویت بصری متمایزی به دستگاه می‌دهد و از تکرار طرح‌های همیشگی فاصله می‌گیرد.

پشت گوشی چرم مصنوعی است، اما نه از آن نوعی که انتظار می‌رفت. گوشی‌های دیگری با پوشش مشابه (از جمله Find X7 Ultra خود اوپو) بافت نرم‌تر و چنگ‌گیرتری داشتند. حس این یکی به پلاستیک بافت‌دار نزدیک‌تر است تا چرم.

آنچه طراحی را نجات می‌دهد، جزئیات نارنجی روی بدنه است. دکمه اختصاصی دوربین که اوپو آن را Quick Button می‌نامد، در همان نارنجی امضایی هاسل‌بلاد اجرا شده. ایده این دکمه بی‌شک از آیفون آمده و اوپو مدعی است موقعیتش را بهتر کرده تا در حالت عمودی و افقی هر دو در دسترس باشد؛ در عمل اما این دکمه کمتر از آنچه تصور می‌شود به کار می‌آید.

Snap Key هم سر جایش مانده، نسخه اوپویی از دکمه Action اپل، که می‌توان آن را به Mind Space یا شمار زیادی از عملکردهای دیگر نسبت داد. با این حال جای خالی Alert Slider که سال گذشته حذف شد، همچنان حس می‌شود؛ لغزنده فیزیکی حالت صدا کاری می‌کرد که هیچ دکمه قابل‌برنامه‌ریزی جایگزینش نمی‌شود.

ابعاد ۱۶۳.۱ در ۷۶.۹ در ۹.۱ میلی‌متر و وزن ۲۳۶ گرم، این گوشی را در دسته دستگاه‌های سنگین قرار می‌دهد. استفاده تک‌دستی طولانی‌مدت با آن راحت نیست و کسانی که دنبال گوشی جمع‌وجور هستند باید سراغ Find X9 Pro بروند.

نمایشگر گوشی اوپو فایند X9 اولترا

پنل AMOLED با اندازه ۶.۸۲ اینچ و رزولوشن ۳۱۶۸ در ۱۴۴۰ پیکسل کار می‌کند و نرخ نوسازی آن با فناوری LTPO تا ۱۴۴ هرتز بالا می‌رود. جالب اینکه با همه بزرگی، هنوز کوچک‌تر از گلکسی S26 اولترا است. حاشیه‌های دور صفحه فوق‌العاده باریک شده‌اند، هرچند Find X9 Pro در نگاه مقایسه‌ای کمی باریک‌تر به چشم می‌آید و اختلاف واقعی احتمالاً ناچیز است.

پشتیبانی از Dolby Vision و HDR Vivid هر دو حاضر است و اوپو تراشه تصویری تازه‌اش با نام Display P3 Pro را همراه مواد نورافشان نسل X3 به کار گرفته. اثر این ترکیب در تماشای ویدیو کاملاً محسوس است و فراتر از کیفیت لحظه‌ای، به کاهش مصرف انرژی، کم شدن تاری حرکتی و مهار پس‌ماند تصویر هم کمک می‌کند — عاملی که مستقیماً عمر پنل را بالا می‌برد.

روشنایی هم کوتاه نیامده: اوج ۳۶۰۰ نیت و روشنایی تمام‌صفحه ۱۸۰۰ نیت. عدد دوم آن است که کاربر واقعاً تجربه می‌کند و معنایش خوانایی بدون دردسر صفحه زیر نور مستقیم آفتاب است. استفاده در فضای باز این ادعا را تأیید می‌کند.

برای کاربران حساس به سوسوی PWM هم فرکانس ۲۱۶۰ هرتز در نظر گرفته شده. این عدد به سطح جدیدترین گوشی‌های آنر نمی‌رسد، ولی فاصله‌اش با سامسونگ و گوگل قابل توجه است.

قدرت پردازشی گوشی اوپو فایند X9 اولترا

نسخه‌ای از تراشه که در گوشی اوپو فایند X9 اولترا نشسته، مدل کامل هشت‌هسته‌ای است و نه نسخه هفت‌هسته‌ای Find N6. همین تفاوت باعث می‌شود بخشی از امتیازهای بنچمارک از گوشی تاشوی اوپو بالاتر بیفتد.

هر حجم کاری که به این گوشی سپرده شد بدون مکث پیش رفت؛ از اپلیکیشن‌های سنگین تا بازی و استفاده ممتد از دوربین. گرم شدن بدنه در بازی طولانی یا فیلم‌برداری ادامه‌دار رخ می‌دهد، همان‌طور که در هر پرچم‌دار دیگری، ولی هرگز به حدی نرسید که نگه داشتن دستگاه آزاردهنده شود. در دو هفته استفاده به‌عنوان گوشی اصلی، نه کندی محسوسی دیده شد و نه افت عملکرد ناشی از محدودسازی حرارتی.

اعداد بنچمارک گوشی اوپو فایند X9 اولترا

در گیک‌بنچ، گوشی اوپو فایند X9 اولترا رفتاری نزدیک به وان‌پلاس ۱۵ و گلکسی S26 اولترا در آزمون‌های تک‌هسته‌ای، چندهسته‌ای و گرافیکی نشان داد. آیفون ۱۷ پرو مکس همچنان در امتیاز GPU فاصله زیادی می‌گیرد، هرچند تفاوت ماهیت آزمون مقایسه دقیق را دشوار می‌کند. اختلاف با Find X9 Pro هم بیشتر در بخش گرافیک نمایان شد، جایی که مدل Pro با دایمنسیتی ۹۵۰۰ کار می‌کند.

آنتوتو داستان جذاب‌تری دارد. گوشی اوپو فایند X9 اولترا نخستین گوشی آزمایش‌شده‌ای است که از مرز ۴ میلیون امتیاز عبور کرده؛ رقمی که کوالکام برای اسنپدراگون ۸ الیت جن ۵ وعده داده بود اما تا این دستگاه محقق نشده بود. توجه به این نکته ارزش دارد که این امتیاز روی مدل ۱۲ گیگابایتی به دست آمده، نه نسخه حداکثری. فاصله با Find X9 Pro هم قابل توجه است و ریشه‌اش بیشتر در فرکانس پایین‌تر تراشه مدیاتک دیده می‌شود.

آزمون فشار 3DMark Wild Life Extreme دو کارکرد دارد: سنجش زمان و شدت افت عملکرد و همچنین ارزیابی رفتار حرارتی. این آزمون یک بنچمارک ۶۰ ثانیه‌ای را ۲۰ بار تکرار می‌کند و برای هر چرخه امتیاز جداگانه می‌دهد.

بهترین چرخه این گوشی اوپو امتیاز ۷۳۸۴ را ثبت کرد که بالاترین عدد ثبت‌شده تا امروز است و رکورد پیشین ریلمی GT8 Pro را پشت سر گذاشت. افت جدی هم تا چرخه نهم شروع نشد. اما پایداری فقط ۳۵.۵ درصد درآمد و دمای بدنه از اکثر دستگاه‌های آزمایش‌شده اخیر بالاتر رفت. تکرار آزمون چند روز بعد، هم بهترین چرخه بالاتری داد، هم ضعیف‌ترین چرخه و درصد پایداری بهتری، در حالی که دما تقریباً ثابت حدود ۴۹ درجه سلسیوس ماند.

پیام این اعداد روشن است: اوپو در محدودسازی حرارتی محافظه‌کار نبوده و اجازه داده دستگاه تا جایی که لازم است گرم شود تا توان را از دست ندهد. تصمیمی قابل بحث که برای عملکرد لحظه‌ای سود دارد ولی در آب‌وهوای گرم می‌تواند به گرمای محسوس بدنه ترجمه شود. در استفاده معمول، از بازی تا دوربین، دمای گوشی به سطح آزمون فشار نزدیک نشد.

باتری گوشی اوپو فایند X9 اولترا

انتظار اولیه پیش از استفاده از این گوشی محافظه‌کارانه بود؛ اسنپدراگون ۸ الیت جن ۵ در کنار باتری کوچک‌تر از گوشی اوپو فایند X9 اولترا، آن هم در شرایطی که مدیاتک این روزها معمولاً بازدهی مصرف بهتری ارائه می‌دهد. نتیجه اما غافلگیرکننده بود.

در دو هفته استفاده، پایین آوردن شارژ به زیر ۵۰ درصد در یک روز کاری دشوار بود، مگر با اجرای بنچمارک. ظرفیت ۷۰۵۰ میلی‌آمپرساعت شش درصد کمتر از Find X9 Pro است، اما تفاوت عملی در عمر باتری تقریباً صفر بود. برای بیشتر کاربران این یک گوشی دو روزه خواهد بود.

در آزمون استاندارد پخش ویدیوی یوتیوب در حلقه با روشنایی حدود ۲۰۰ نیت، دستگاه عملکردی نزدیک به Find X9 Pro ثبت کرد ولی از گلکسی S26 اولترا جلو نزد. تفسیر این نتیجه ساده است: بهینه‌سازی برخی گوشی‌ها برای پخش ویدیو بهتر از بقیه است، هرچند فاصله واقعی میان هر چهار دستگاه مقایسه‌شده اندک بود.

بخش شارژ چند خبر خوب دارد. اوپو بالاخره سرعت شارژ استاندارد USB-C PD را اعلام کرده و این عدد برای گوشی اوپو فایند X9 اولترا روی ۵۵ وات نشسته؛ یعنی برای رسیدن به شارژ سریع الزامی به آداپتور اختصاصی USB-A نیست؛ 

با شارژر ۱۰۰ واتی SuperVOOC، پر شدن کامل باتری حدود ۵۰ دقیقه طول کشید. با USB-C PD این زمان به یک ساعت و شش دقیقه رسید؛ اختلافی کمتر از آنچه تصور می‌شود، چون دستگاه با PD مدت طولانی‌تری روی توان کامل ۵۵ وات می‌ماند. شارژ بی‌سیم ۵۰ واتی AirVOOC هم پشتیبانی می‌شود.

اثر واقعی این ترکیب در رفتار روزمره دیده می‌شود: نیازی به شارژ شبانه نیست و نیم ساعت اتصال به شارژر روی میز کار، انرژی یک روز کامل و بیشتر را تأمین می‌کند.

ColorOS 16؛ Live Space و پلی به اکوسیستم اپل

گوشی با ColorOS 16 بر پایه اندروید ۱۶ عرضه شده. اندروید ۱۷ هنوز نرسیده اما آزمون بتای آن آغاز شده و انتظار می‌رود فاصله زیادی نداشته باشد. تعهد پشتیبانی روی پنج سال به‌روزرسانی اصلی ColorOS و شش سال وصله امنیتی بسته شده؛ کمی عقب‌تر از گوگل و سامسونگ، ولی نه با فاصله معنادار.

Live Space تازه‌ترین افزوده مهم این نسخه است، معادل NowBar سامسونگ. صفحه قفل تمیز می‌ماند و پخش‌کننده رسانه و اعلان‌های فعال در یک شکل قرصی کوچک پایین صفحه جمع می‌شوند؛ کشیدن به بالا آن‌ها را باز و کشیدن به پایین جمعشان می‌کند.

پیاده‌سازی اوپو از رقیب سامسونگی‌اش جلوتر ایستاده، چون NowBar از زمان معرفی‌اش پشتیبانی چندانی از اپلیکیشن‌های شرکت‌های ثالث پیدا نکرد و کارکردش تقریباً همان‌جا متوقف ماند. Live Space در مقابل با همه‌چیز کار می‌کند و ظاهر شیشه‌ای‌اش؛ که خاستگاهش بی‌شک iOS است؛ روی نمایشگر این گوشی خوب می‌نشیند.

بخش دوم به اشتراک‌گذاری فایل مربوط است. اوپو دو سال پیش پشتیبانی از AirDrop را برای آیفون و مک اضافه کرده بود، ولی آن راهکار به نصب اپلیکیشن جداگانه روی دستگاه اپل نیاز داشت. حالا این قابلیت داخل Quick Share جا گرفته و اپلیکیشن اضافه لازم نیست. O+ Connect هم برای انتقال مستقیم به رایانه رومیزی در مک و ویندوز در دسترس است. تنها گیر ماجرا (که محدود به اوپو هم نیست) لزوم فعال کردن گزینه «همه» در تنظیمات AirDrop دستگاه اپل است.

بیرون از این دو مورد، ColorOS 16 همان روانی، سرعت و غنای قابلیت نسخه‌های پیشین را دارد و برای کاربری که میان اکوسیستم اندروید و مک رفت‌وآمد می‌کند، یکی از کاربردی‌ترین پوسته‌های اندروید امروز محسوب می‌شود. One UI با فاصله کم پشت سرش می‌ایستد.

دوربین گوشی اوپو فایند X9 اولترا

فهرست حسگرهای این گوشی طولانی است و تقریبا می توان گفت رقیبی در دنیای موبایل ها ندارد:

• دوربین اصلی: سونی LYT-901، ۲۰۰ مگاپیکسل، سنسور ۱/۱.۱۲ اینچ، دیافراگم f/1.5
• اولتراواید: سونی LYT-600، ۵۰ مگاپیکسل، ۱/۱.۹۵ اینچ، f/2.0
• تله‌فوتو ۳ برابر: اومنی‌ویژن OV52A، ۲۰۰ مگاپیکسل، ۱/۱.۲۸ اینچ، f/2.2
• تله‌فوتو ۱۰ برابر: سامسونگ JNL، ۵۰ مگاپیکسل، ۱/۲.۷۵ اینچ، f/3.5
• دوربین رنگ واقعی: حسگر BSI با ۳.۲ میلیون پیکسل چندطیفی، f/2.4
• دوربین سلفی: سامسونگ JN5، ۵۰ مگاپیکسل، ۱/۲.۷۵ اینچ، f/2.4

ترکیبی از سنسورهای سونی، سامسونگ و اومنی‌ویژن که به‌احتمال زیاد کامل‌ترین آرایش دوربین موجود در بازار امروز است.

نکته قابل بحث، حذف سنسور ۱ اینچی Find X7 Ultra و Find X8 Ultra است. این روند در چند برند چینی دیگر هم دیده می‌شود؛ چنین سنسورهایی هم گران‌اند و هم فضای زیادی از بدنه را می‌گیرند. با این حال ۱/۱.۱۲ اینچ هنوز بزرگ است و در فهرست بزرگ‌ترین سنسورهای اصلی بازار می‌نشیند. اندازه‌اش با vivo X300 Ultra یکسان است ولی دیافراگم روشن‌تر f/1.5 باید در نور کم برتری بدهد. برگ برنده ویوو در مقابل، فاصله کانونی ذاتی ۳۵ میلی‌متری آن حسگر است. اوپو امکان تعیین ۳۵ میلی‌متر به‌عنوان حالت پیش‌فرض را فراهم کرده؛ قابلیتی که جز اوپو، وان‌پلاس، ریلمی و اپل کسی به آن توجه نکرده؛ اما این با سنسور واقعاً ۳۵ میلی‌متری یکی نیست.

لنز اولتراواید در استفاده روزمره کمتر به کار آمد، هرچند در همان تعداد محدود عکس عملکرد تمیزی داشت. دیافراگم روشنش این لنز را برای منظره و سوژه‌های بزرگ مانند خودرو انتخاب مناسبی می‌کند.

زوم؛ از ۳ برابر تا ۲۰ برابر قابل استفاده

هیجان اصلی این آرایش به دو تله‌فوتو مربوط است. سال گذشته Find X8 Ultra هم دو تله‌فوتو با فاصله ۳ و ۶ برابر داشت، اما حالا تله‌فوتوی ۳ برابر یک سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی است؛ همان اتفاقی که در Find X9 Pro هم رخ داد. رزولوشن بالا اجازه می‌دهد تصویر برش داده شود و بدون افت جدی به ۶ و حتی ۱۰ برابر برسد. تله‌فوتوی دوم با ۵۰ مگاپیکسل و زوم ۱۰ برابر، از همان نقطه کار را تحویل می‌گیرد.

نتیجه عملی این ساختار، زوم قابل استفاده تا حدود ۲۰ برابر است که کیفیتش هنوز قابل قبول باقی می‌ماند. بالاتر از ۲۰ برابر، دخالت پردازش هوش مصنوعی برای بازسازی جزئیات کاملاً قابل تشخیص است. کسانی که ظاهر طبیعی‌تر را ترجیح می‌دهند بهتر است زیر همین آستانه بمانند یا سراغ لنز مبدل اختصاصی اوپو بروند.

داشتن زوم اپتیکال ۱۰ برابر در جیب، بدون هیچ لنز الحاقی، مزیتی است که در استفاده واقعی خودش را نشان می‌دهد؛ به‌قدری که سهم تله‌فوتوها در عکس‌های ثبت‌شده از دوربین اصلی و اولتراواید بیشتر شد.

حالت Hasselblad Hi-Res روی همه فاصله‌ها

مزیت پنهان حسگر ۵۰ مگاپیکسلی زوم ۱۰ برابر این است که حالت Hasselblad Hi-Res روی تمام دوربین‌ها فعال می‌شود. عکاسی ۵۰ مگاپیکسلی در فاصله‌های ۰.۶، ۱، ۲، ۳، ۶ و حتی ۱۰ برابر ممکن است، در حالی که Find X9 Pro همین حالت را تا ۳ برابر محدود می‌کرد.

خروجی این حالت واضح‌تر و پرجزئیات‌تر است و تأخیر شاتر تنها کمی بیشتر می‌شود، مگر در حالت ۲۰۰ مگاپیکسلی فاصله‌های ۱ و ۳ برابر. حتی در نور کم هم کیفیت حفظ می‌شود و سرعت قابل قبول می‌ماند؛ دستاوردی که مستقیماً به توان پردازنده و ISP اسنپدراگون ۸ الیت جن ۵ گره خورده است.

Master Mode؛ خام‌گیری با نه شبیه‌سازی فیلم

Master Mode عملاً عکاسی RAW بدون اعمال پردازش پس از ثبت اوپو است. حاصلش تصویری با ظاهر خنثی‌تر و فضای گسترده برای ویرایش شخصی است. حجم فایل‌ها بزرگ‌تر می‌شود، خصوصاً در قالب RAW MAX که هر عکس حدود ۵۰ مگابایت جا می‌گیرد. این قالب با عمق رنگ ۱۶ بیت ثبت می‌شود، همتراز با Hasselblad X2D II.

نه شبیه‌سازی فیلم هم به این حالت اضافه شده: Vibrant، Vintage، Primrose، Fresh، Clear، Neon، Cold Flash، Warm Flash و Bold B&W. نکته مهم اینکه هیچ‌کدام محصول هوش مصنوعی نیستند و پردازش مستقیماً از خود مسیر تصویربرداری می‌آید.

کیفیت فیلم برداری گوشی اوپو فایند X9 اولترا

اوپو برای نخستین بار ضبط ۸K با ۳۰ فریم را اضافه کرده؛ قابلیتی که سامسونگ و شیائومی سال‌ها پیش به آن رسیده بودند و این برند از آن دوری می‌کرد. ضبط ۸K روی دوربین اصلی و هر دو تله‌فوتو، از جمله در فاصله‌های ۲ و ۶ برابر، ممکن است. عجیب اینکه اولتراواید از این فهرست بیرون مانده.

در استفاده واقعی، ۴K۶۰ و گاهی ۴K۱۲۰ انتخاب‌های عملی‌ترند و نکته مهم‌تر این است که همه لنزها به‌جز اولتراواید توان ضبط ۴K۱۲۰ با Dolby Vision را دارند.

افزوده جدی‌تر O-Log2 همراه با گواهی ACES است. نسل دوم راهکار لاگ اوپو جزئیات سایه را بهتر حفظ می‌کند، لکه‌شدگی تصویر را محسوس کاهش می‌دهد و دامنه دینامیکی بازتری برای اصلاح رنگ فراهم می‌آورد. گواهی سیستم رمزگذاری رنگ آکادمی هم معنایش این است که خروجی بدون دردسر در گردش کار حرفه‌ای سینمایی جا می‌گیرد.

کنار این، پیش‌نمایش زنده LUT و ثبت مستقیم LUT روی تصویر هم اضافه شده. معمولاً در ضبط لاگ باید تا پایان فیلم‌برداری صبر می‌کردید تا اثر LUT را ببینید؛ حالا یکی از پنج LUT داخلی یا فایل شخصی خودتان لحظه‌ای اعمال و همان‌جا دیده می‌شود. برای کسی که حجم زیادی ویدیو ضبط می‌کند و کنترل دقیق روی رنگ می‌خواهد، این یک برتری واقعی نسبت به گلکسی S26 اولترا است.

هزینه‌اش را باید در حافظه پرداخت. یک دقیقه ویدیوی O-Log2 در ۸K۳۰ حدود ۹۳۴ مگابایت و در ۴K۶۰ نزدیک ۹۱۵ مگابایت فضا می‌گیرد. برای فیلم‌برداری جدی، مدل یک ترابایتی انتخاب منطقی‌تری است.

مقایسه گوشی اوپو فایند X9 اولترا با گلکسی S26 اولترا

عکاسی هم‌زمان با هر دو دستگاه یک تفاوت را پررنگ می‌کند: دوربین رنگ واقعی اوپو کار خودش را انجام می‌دهد. در چند مورد، رنگ‌های ثبت‌شده توسط Find X9 Ultra به‌طور محسوسی به واقعیت نزدیک‌تر از خروجی سامسونگ بودند؛ نمونه گل زرد شاخص‌ترین مثال این اختلاف است.

انتخاب میان این دو بیشتر به سلیقه گره خورده. اوپو خروجی نزدیک‌تر به دوربین‌های DSLR ارائه می‌دهد، واضح‌تر است و رنگ‌ها طبیعی‌ترند. سامسونگ اشباع رنگ بالاتری اعمال می‌کند که فاصله‌اش با صحنه واقعی بیشتر است. در بخشی از مقایسه‌ها تشخیص تفاوت دشوار است، اما وجود دوربین رنگ‌سنج و تله‌فوتوی اختصاصی ۱۰ برابر (که سامسونگ فاقد آن است) ورق را به نفع اوپو برمی‌گرداند. حسگرهای گلکسی هم در مقایسه ابعادی کوچک‌ترند.

مشخصات گوشی اوپو فایند X9 اولترا