گوشی آیفون 18 پرو مکس

دیافراگم متغیر، تراشه ۲ نانومتری و باتری ۴۵ ساعته، از مهمترین مشخصات گوشی آیفون 18 پرو مکس است.

آیفون ۱۸ پرو مکس در نگاه اول تقریباً همان آیفون ۱۷ پرو مکس است؛ همان قالب، همان زبان طراحی، همان ماژول دوربین. تفاوت‌های ظاهری به یک دینامیک آیلند کوچک‌تر و چند رنگ تازه محدود می‌شود و کسی که این دو گوشی را کنار هم روی میز ببیند، به‌سختی می‌تواند تفکیکشان کند.

اما تمام ماجرای این نسل، زیر پوست دستگاه اتفاق افتاده. دیافراگم متغیر مکانیکی روی دوربین اصلی، اولین تراشه‌ی ۲ نانومتری تاریخ آیفون، سیستم خنک‌کاری بازطراحی‌شده و باتری‌ای که اپل برای ۴۵ ساعت پخش ویدیو رتبه‌بندی‌اش کرده؛ این‌ها ارتقاهایی نیستند که در عکس‌های تبلیغاتی دیده شوند، اما در استفاده‌ی روزمره حس می‌شوند.

طراحی گوشی آیفون 18 پرو مکس

از نظر ساخت، آیفون ۱۸ پرو مکس روی همان فرمول سال گذشته ایستاده است: فریم آلیاژی درجه‌ی هوافضا، محافظ سرامیک شیلد ۲ روی صفحه‌ی جلو و استاندارد مقاومت IP68 در برابر آب و گرد و غبار.

تنها تغییر واقعاً محسوس در ظاهر، رنگ‌بندی است. اپل امسال از لحن‌های خنثی و مات سال‌های گذشته فاصله گرفته و سه فینیش تازه معرفی کرده: بورگاندی، مشکی خالص و اسکای بلو. نسخه‌ی بورگاندی به‌ویژه در تصاویر رویداد معرفی، توجه بیشتری جلب کرد.

دینامیک آیلند هم کوچک‌تر شده. مقدارش آن‌قدر نیست که تجربه را دگرگون کند، اما در حالت افقی و هنگام تماشای ویدیو، چند پیکسل فضای بیشتری آزاد می‌شود.

نمایشگر گوشی آیفون 18 پرو مکس

پنل LTPO Super Retina XDR OLED با اندازه‌ی ۶.۹ اینچ و نرخ تازه‌سازی ۱۲۰ هرتز روی جای خودش مانده است.

نکته‌ی مثبت این نمایشگر همان چیزی است که سال‌ها امتیاز قوی آیفون‌های پرو مکس بوده: اوج روشنایی بالا و خوانایی نمایشگر زیر نور مستقیم آفتاب. فناوری LTPO هم نرخ تازه‌سازی را روی محتوای ثابت پایین می‌آورد و بخشی از صرفه‌جویی باتری از همین‌جا می‌آید.

کسی که از آیفون ۱۷ پرو مکس می‌آید، در بخش نمایشگر تفاوتی حس نمی‌کند. کسی که از نسل‌های ۱۴ یا ۱۵ می‌آید، جهش قابل توجهی (به‌خصوص در نرم بودن اسکرول و روشنایی محیط باز) تجربه خواهد کرد.

دوربین آیفون ۱۸ پرو مکس

اینجا نقطه‌ای است که آیفون ۱۸ پرو مکس واقعاً از نسل قبل جدا می‌شود.

شش تیغه‌ی برش‌خورده با لیزر

دوربین اصلی ۴۸ مگاپیکسلی Fusion برای نخستین بار در تاریخ آیفون، مجهز به دیافراگم متغیر مکانیکی است. ساختار آن شش تیغه‌ی برش‌خورده با لیزر است که می‌توانند به‌صورت لحظه‌ای میان مقادیر مختلف دیافراگم جابه‌جا شوند.

در حالت خودکار، دوربین بر اساس شرایط نور و عمق صحنه تصمیم می‌گیرد که دیافراگم چقدر باز یا بسته باشد. اما بخش جذاب‌تر ماجرا، کنترل دستی است.

چهار بازه‌ی دیافراگم؛ از f/1.48 تا f/4.0

کاربر می‌تواند میان چهار بازه‌ی دیافراگم انتخاب کند و این انتخاب، مستقیماً روی جنس تصویر اثر می‌گذارد:

• f/1.48 برای پرتره؛ حداکثر جداسازی سوژه از پس‌زمینه و بوکه‌ی نرم‌تر بدون دخالت نرم‌افزار
• f/4.0 برای منظره و معماری؛ کل کادر از نزدیک‌ترین تا دورترین نقطه شارپ می‌ماند

تفاوت این رویکرد با بوکه‌ی نرم‌افزاری، بنیادی است. تا امروز آیفون‌ها عمق میدان کم را با پردازش و تشخیص لبه‌ها شبیه‌سازی می‌کردند؛ روشی که در سوژه‌های پیچیده (موی سر، شیشه، شبکه‌های فلزی) به خطا می‌افتد. دیافراگم مکانیکی این جداسازی را به‌صورت فیزیکی و در لحظه‌ی ثبت انجام می‌دهد.

در آزمون‌های اولیه‌ای که در محیط کم‌نور شبیه‌سازی‌شده انجام شده، ثبت یک لیوان شیشه‌ای با دو تنظیم متفاوت دیافراگم، تفاوت آشکاری در حس تصویر نشان داده است. سنجش دقیق‌تر عملکرد این سیستم، طبیعتاً به بررسی‌های میدانی گسترده‌تر نیاز دارد.

کنترل‌های حرفه‌ای؛ پایان دوران وابستگی به اپلیکیشن‌های جانبی

کنار دیافراگم متغیر، اپل مجموعه‌ای از کنترل‌های حرفه‌ای را هم به اپلیکیشن دوربین اضافه کرده که تنظیم مستقیم سرعت شاتر و دیافراگم را ممکن می‌کند.

این ارتقا برای کاربرانی که سال‌ها ناچار بودند برای کنترل دستی به اپلیکیشن‌های ثالث پناه ببرند، تغییر معناداری است.

آرایه‌ی سه‌گانه ۴۸ مگاپیکسلی

هر سه دوربین پشتی امسال به رزولوشن ۴۸ مگاپیکسل رسیده‌اند:

یکسان بودن رزولوشن در سه لنز، مزیت عملی مهمی دارد: هنگام جابه‌جایی میان فواصل کانونی، افت کیفیت محسوس و پرش رنگ کمتری رخ می‌دهد؛ مشکلی که در گوشی‌هایی با سنسورهای نامتوازن به‌راحتی دیده می‌شود.

عملکرد در نور کم نیز نسبت به نسل پیشین بهبود قابل توجهی یافته و محدوده‌ی دینامیکی وسیع‌تری ثبت می‌شود.

دوربین سلفی ۱۸ مگاپیکسلی و Center Stage

دوربین جلو به سنسور ۱۸ مگاپیکسلی ارتقا یافته و نسخه‌ی پیشرفته‌تری از Center Stage روی آن نشسته است. نتیجه در تماس‌های تصویری و سلفی‌های گروهی محسوس‌تر است تا در پرتره‌های تک‌نفره.

فیلمبرداری گوشی آیفون 18 پرو مکس

پشتیبانی از Dolby Vision HDR تا ۱۲۰ فریم بر ثانیه و گردش کار ProRes RAW، این گوشی را در دسته‌ی ابزارهای تولید محتوای حرفه‌ای قرار می‌دهد.

نکته‌ای که کمتر گفته می‌شود اما اهمیت زیادی دارد: امکان تغییر دیافراگم در حین فیلم‌برداری، کنترلی است که تا امروز تنها با لنزهای دوربین‌های مستقل ممکن بود.

پردازنده گوشی آیفون 18 پرو مکس

قلب آیفون ۱۸ پرو مکس، تراشه‌ی Apple A20 Pro ساخته‌شده روی فرایند ۲ نانومتری است؛ نخستین تراشه‌ی ۲ نانومتری اپل در یک گوشی.

پردازنده‌ی مرکزی ۶ هسته‌ای است و دو هسته‌ی قدرتمند آن تا ۲۰ درصد سریع‌تر از A19 Pro عمل می‌کنند. پردازنده‌ی گرافیکی ۷ هسته‌ای جدید، وعده‌ی تا ۴۰ درصد عملکرد گرافیکی بالاتر نسبت به آیفون ۱۷ پرو مکس را می‌دهد. در آزمون اولیه با نسخه‌ی موبایل بازی Monster Hunter، عملکرد روان و نرخ فریم تا ۱۲۰ فریم بر ثانیه ثبت شده است.

سیستم خنک کننده

اعداد خام پردازش، همیشه کل داستان نیستند. آنچه در استفاده‌ی طولانی تفاوت ایجاد می‌کند، توانایی گوشی در حفظ عملکرد بدون افت است و اپل امسال دقیقاً روی همین نقطه کار کرده.

سیستم خنک‌کاری وی‌پور چمبر بزرگ‌تر طراحی شده تا تا ۴۰ درصد عملکرد پایدار بهتر از آیفون ۱۷ پرو ارائه دهد. جدا از آن، اپل معماری تراشه را هم تغییر داده: حافظه به‌جای قرارگیری روی تراشه به‌صورت لایه‌ای، در کنار آن نشسته است. این چیدمان مسیر خروج گرما را باز می‌کند.

نتیجه‌ی عملی برای کاربر، در سه سناریو دیده می‌شود: بازی‌های طولانی، رندر ویدیوی ۴K با نرخ ۱۲۰ فریم و فیلم‌برداری ممتد در روزهای گرم.

بررسی قیمت انواع گوشی آیفون:

گوشی آیفون

نرم افزار آیفون 18 پرو مکس

سیری سال‌ها سوژه‌ی طنز کاربران بود. نسخه‌ای که همراه iOS 27 می‌آید، جدی‌ترین تلاش اپل برای پایان دادن به این وضعیت است.

هوش بصری در اپلیکیشن دوربین

قابلیت Visual Intelligence در دوربین یکی از عملی‌ترین بخش‌های این ارتقاست. در آزمون اولیه، گرفتن دوربین گوشی روی پوستری حاوی تاریخ‌ها کافی بوده تا سیستم آن تاریخ‌ها را تشخیص دهد و امکان افزودن سریعشان به تقویم را فراهم کند.

این جنس کارها (تبدیل اطلاعات دنیای واقعی به داده‌ی قابل استفاده) همان‌جایی است که هوش مصنوعی روی گوشی معنا پیدا می‌کند.

درک بافت شخصی

سیری تازه، زمینه‌ی شخصی کاربر را بهتر می‌فهمد. درخواست اطلاعات پرواز آینده، بلافاصله همان اطلاعات را روی صفحه می‌آورد و امکان ورود به حالت تمام‌صفحه و پرسیدن سؤال‌های تکمیلی وجود دارد.
اتوماسیون‌های بین‌اپلیکیشنی و قابلیت خواندن محتوای صفحه هم به مجموعه اضافه شده‌اند.

با تمام این پیشرفت‌ها، یک محدودیت مهم باقی مانده: سیری امکان مکالمه‌ی زنده درباره‌ی آنچه در لحظه می‌بیند را ندارد.

آنچه Gemini Live و حالت صوتی ChatGPT ارائه می‌کنند (گفت‌وگوی پیوسته درباره‌ی محیط پیش روی دوربین) در سیری غایب است. برای کاربرانی که از این قابلیت برای عیب‌یابی لحظه‌ای یا پرسش درباره‌ی اشیای مقابلشان استفاده می‌کنند، این غیبت محسوس است.

اپل در بخش تشخیص و پردازش پیشرفت بزرگی داشته، اما در بخش مکالمه‌محور بودن، همچنان یک نسل عقب‌تر از رهبران بازار ایستاده است.

باتری آیفون ۱۸ پرو مکس

آیفون ۱۷ پرو مکس یکی از بادوام‌ترین گوشی‌های آزمون‌شده‌ی چند سال گذشته بود. نسل تازه، هدف بلندپروازانه‌تری گذاشته است.

اعداد رتبه‌بندی رسمی اپل

شش ساعت اضافه روی مدل پرو مکس، عدد کوچکی نیست. ظرفیت باتری این مدل حدود ۵۳۹۱ میلی‌آمپرساعت گزارش شده است.

در عمل، این یعنی یک روز کامل استفاده‌ی سنگین با فاصله‌ی امن، و در الگوهای مصرف متوسط، رسیدن به نیمه‌ی روز دوم.

سرعت شارژ گوشی آیفون 18 پرو مکس

سرعت شارژ هم ارتقا یافته است. با شارژر ۶۰ واتی، رسیدن به ۵۰ درصد در ۱۵ دقیقه ممکن است. در حالت بی‌سیم، مگ‌سیف ۳۵ واتی همان ۵۰ درصد را در ۳۰ دقیقه تحویل می‌دهد.

اپل سال‌ها در برابر افزایش توان شارژ مقاومت کرد و آیفون‌ها در این زمینه فاصله‌ی زیادی با پرچم‌دارهای اندرویدی داشتند. عدد ۶۰ وات آن فاصله را نمی‌بندد، اما به‌طور محسوسی کم می‌کند.

جدول مشخصات گوشی آیفون 18 پرو مکس