گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

برخی افراد سری Mate را از دوره Mate 20 Pro می‌شناسند؛ همان گوشی سال ۲۰۱۸ که به گفته خیلی‌ها سبد نوآوری بود. اما گوشی هواوی میت 80 پرو مکس نسخه‌ی «هرچه داریم رو می‌کنیم» هواوی است. بدنه بزرگ‌تر، باتری سنگین‌تر، نمایشگر پهن‌تر و قیمتی که فاصله محسوسی با مدل Pro می‌گیرد. سؤال اصلی این است که این بزرگ‌ترشدن، کدام محدودیت‌ها را حل می‌کند و کدام‌ها را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. پاسخ کوتاه: مشکلات Mate 80 Pro Max هیچ‌کدام از جنس اندازه نیستند. Kirin 9030 Pro همان تراشه مدل Pro است و EMUI هم همان EMUI. آنچه بزرگ‌تر شده، نقاط قوت است 

در ادامه، با نقد و بررسی گوشی هواوی میت 80 پرو مکس با تیام تل همراه باشید:

برای بررسی سایر مدل‌های گوشی هواوی، از طریق لینک زیر اقدام کنید:

گوشی هواوی

طراحی گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

گوشی هواوی 80 پرو مکس همان زبان طراحی نسل جدید را دنبال می‌کند: لبه‌های تخت، صفحه تخت، پشت تخت. اما اینجا «جمع‌وجور» دیگر واژه درستی نیست. Pro Max با نمایشگر ۶.۹ اینچی و وزنی نزدیک به ۲۴۰ گرم، گوشی بزرگی است و خودش هم این را پنهان نمی‌کند. استفاده تک‌دستی کامل، از دستور کار خارج شده. در عوض چیزی که به دست می‌آید، حس تعادل خوبی است. توزیع وزن یکنواخت است و آن حس «سنگینی در یک طرف» که بعضی گوشی‌های بزرگ دارند، اینجا دیده نمی‌شود.

فریم آلومینیومی با پرداخت براق، زیر انگشت حس استیل ضدزنگ می‌دهد و پنل پشتی (با اینکه روی کاغذ پلاستیک تقویت‌شده با الیاف شیشه است) نه ارزان به نظر می‌رسد و نه بی‌کیفیت. جلوی گوشی همان دو دوربین با سنسور ToF بینشان قرار دارد و همین، به Pro Max چهره‌ای می‌دهد که از فاصله چند متری قابل تشخیص است. برجستگی دایره‌ای دوربین پشت هم بزرگ‌تر از مدل Pro است؛ در ابعاد این بدنه، تناسبش بهتر جا افتاده اما روی میز، لرزش گوشی هنگام تایپ محسوس است.

جعبه، برخلاف عرف این روزها، پر است. داخلش گوشی، قاب سیلیکونی شفاف، آداپتور ۱۰۰ واتی و کابل USB-C پیدا می‌کنید. گلس محافظ هم از قبل روی صفحه چسبانده شده. یعنی از لحظه باز کردن جعبه، لازم نیست پول اضافه‌ای خرج کنید؛ نکته‌ای که در بازار امروز عملاً منقرض شده است.

نمایشگر گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

پنل AMOLED شش‌و‌نه‌دهم اینچی از نوع LTPO است و نرخ نوسازی‌اش به‌صورت پویا تا ۱۲۰ هرتز بالا می‌رود. رزولوشن، تراکم پیکسلی بالای مرز ۴۵۰ ppi را حفظ می‌کند؛ یعنی بزرگ‌تر شدن صفحه به قیمت وضوح تمام نشده، که در گوشی‌های Max اتفاق همیشگی نیست. 

در استفاده واقعی، روشنایی زیر آفتاب مستقیم کافی است، رنگ‌ها زنده اما نه اغراق‌شده‌اند و دقت رنگ در حدی است که با پرچمداران هم‌رده تفاوت معناداری حس نمی‌شود. اگر عدد دقیق برایتان مهم است، پنل مدل Pro در آزمون‌های مستقل روشنایی اوج بالای ۲۲۰۰ نیت را ثبت کرده و Pro Max منطقاً پایین‌تر از آن نمی‌ایستد.

خلاصه‌اش این است: گوشی هواوی میت 80 پرو مکس در همان لیگ بازی می‌کند. دقت رنگ در سطح رقبای درجه‌یک، روشنایی زیر آفتاب مستقیم کافی، تصویر شارپ و رنگ‌ها زنده. تنها ایراد کوچک، حداقل روشنایی ۱.۹ نیت است که نسبت به ۰.۸ و ۰.۹ رقبا بالاتر می‌ایستد؛ اگر عادت دارید شب در تاریکی مطلق گوشی دست بگیرید، صفحه کمی روشن‌تر از حد ایده‌آل باقی می‌ماند.

بیومتریک؛ یک انتخاب عجیب

هواوی تنها برندی است که چیزی نزدیک به Face ID اپل ارائه می‌دهد. سنسور ToF سه‌بعدی چهره را با عمق اسکن می‌کند و سطح امنیتش واقعاً بالاست؛ نه از آن تشخیص چهره‌های دوبعدی که با عکس گول می‌خورند.

اما درست کنار همین قابلیت، حسگر اثرانگشت خازنی کناری نشسته است. سریع و قابل‌اعتماد کار می‌کند، ولی وقتی یک گوشی هزار دلاری در سال ۲۰۲۶ از اسکنر اولتراسونیک زیر نمایشگر خبری ندارد، سؤال پیش می‌آید. این استاندارد پرچمداران است و حذفش توجیه روشنی ندارد.

دوربین گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

آرایش دوربین در هواوی میت 80 Pro Max همان سه‌گانه آشنای هواوی است: لنز اصلی ۵۰ مگاپیکسلی با دیافراگم متغیر F/1.4 تا F/4.0، اولتراواید ۴۰ مگاپیکسلی و پریسکوپ تلفوتو با زوم اپتیکال ۴ برابر. 

نکته‌ای که باید صادقانه گفت: دیافراگم متغیر روی لنز اصلی دیگر یک قابلیت نمایشی نیست. توانایی بستن دیافراگم تا F/4.0 در نور روز، عمق میدان واقعی می‌دهد و لازم نیست منتظر تصمیم الگوریتم پرتره بمانید. این همان جایی است که هواوی سال‌ها جلوتر از رقبا حرکت کرده.

زوم داستان دو مرحله‌ای دارد. در ۴ برابر (یعنی همان بزرگ‌نمایی بومی لنز) تصاویر شارپ‌اند و جزئیات از دست نمی‌رود. از ۱۰ برابر به بعد، الگوریتم‌ها وارد می‌شوند و نتیجه دوپهلو می‌شود: بعضی فریم‌ها کاملاً قابل‌قبول‌اند، بعضی دیگر آن‌قدر نرم و پردازش‌شده‌اند که حس نقاشی می‌دهند.

سلفی‌ها خوب‌اند و امکان انتخاب کادر بازتر برای جا دادن چند نفر هم وجود دارد. فقط یک نکته: بین حالت عادی و حالت عریض دوربین جلو، تفاوت محسوسی در تن پوست و رنگ‌بندی کلی دیده می‌شود.

ویدیو؛ سقف ۴K، اما ۴K تمیز

ضبط ویدیو در ۴K متوقف می‌شود و همین برای این گوشی با این برچسب قیمت، محدودیت حساب می‌شود. اما کیفیت همان ۴K قابل دفاع است: بدون تیرینگ، بدون فریز پیکسل، بدون پرش. رنگ‌ها دقیق‌اند و بیش از حد اشباع نشده‌اند. می‌شود حین ضبط بین لنزها جابه‌جا شد، زوم کرد و لرزشگیر هم کارش را درست انجام می‌دهد.

پردازنده گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

و اینجا مهم‌ترین محدودیت میت 80 پرو مکس خودش را نشان می‌دهد: بزرگ‌تر شدن بدنه، تراشه را عوض نکرده. Kirin 9030 Pro در Pro Max دقیقاً همان Kirin 9030 Pro در مدل Pro است. تنها مزیت احتمالی، حجم بیشتر بدنه برای سیستم خنک‌کننده است که می‌تواند پایداری عملکرد را کمی بهبود دهد اما «کمی» را جدی بگیرید. اگر انتظار دارید نسخه Max فاصله بنچمارکی با Snapdragon و اپل را جبران کند، این اتفاق نمی‌افتد. Pro Max گوشی بزرگ‌تری است، نه گوشی سریع‌تری.

در استفاده روزمره هم گوشی هواوی Mate 80 پرو مکس بی‌نقص کار می‌کند. لگ، پرش و کندی وجود ندارد و تجربه، تجربه یک پرچمدار است. اما دو نکته را نباید نادیده گرفت: اول اینکه اگر اهل پز دادن با اسکرین‌شات Geekbench هستید، این گوشی برای شما ساخته نشده. دوم و مهم‌تر، پایداری عملکرد در بارهای سنگین گرافیکی افت محسوسی دارد و گوشی گرم می‌شود. بازی‌های سنگین در جلسات طولانی، نقطه ضعف واقعی این دستگاه است.

پیکربندی حافظه از ۲۵۶ گیگابایت با ۱۲ گیگ رم شروع می‌شود و تا ۱ ترابایت با ۱۶ گیگ رم بالا می‌رود.

نرم‌افزار گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

نسخه جهانی گوشی هواوی میت 80 پرو مکس با EMUI 15 عرضه می‌شود؛ سیستم‌عاملی مبتنی بر اندروید با پوسته‌ای تمیز و صیقل‌خورده. (نسخه چینی روی HarmonyOS کار می‌کند.) رابط کاربری آشناست و کار کردن با آن سردرگم‌کننده نیست.

اما سرویس‌های گوگل روی آن نصب نیستند. راه‌حل‌ها مشخص است (نسخه وب اپلیکیشن‌ها، یا روش‌های جایگزین نصب) ولی هیچ‌کدام جای یکپارچگی واقعی را نمی‌گیرد. امتیاز ۴ از ۱۰ نرم‌افزار عمدتاً از همین‌جا می‌آید.

در حوزه هوش مصنوعی، دستیار Celia حضور دارد و کار می‌کند: می‌شود با آن گفت‌وگو کرد و اغلب اوقات پاسخ درستی می‌دهد. جدا کردن سوژه از عکس، ترجمه متن و شناسایی اشیا با دوربین (AI Lens) هم موجود است. مجموعاً امکانات پایه‌ای است و آن سطحی از یکپارچگی هوش مصنوعی که در HarmonyOS و بازار چین می‌بینیم، اینجا خبری از آن نیست.

و اما آپدیت‌ها. هواوی در سایتش نوشته این گوشی «پشتیبانی نرم‌افزاری مادام‌العمر» دارد. جمله دلگرم‌کننده‌ای است تا وقتی متن ریزش را بخوانید: پوشش شامل «مسائل مرتبط با نرم‌افزار مانند دانلود اپلیکیشن، باگ‌ها و به‌روزرسانی‌ها» می‌شود. یعنی اگر هواوی تصمیم بگیرد نسخه جدید EMUI را منتشر کند، گوشی هواوی میت 80 پرو مکس آن را دریافت می‌کند و «اگر» کلمه کلیدی این جمله است. نسخه‌های جدید EMUI هر سال نمی‌آیند.

باتری گوشی هواوی میت 80 پرو مکس

هواوی نوع باتری را اعلام نکرده، اما ظرفیتی نزدیک به ۶۰۰۰ میلی‌آمپرساعت در بدنه‌ای با ضخامت کمتر از ۸.۵ میلی‌متر، بدون فناوری سیلیکون-کربن بعید است.

مدل Pro با باتری کوچک‌تر، در آزمون‌های مستقل رتبه سوم عمر باتری میان تمام گوشی‌های تست‌شده دو سال گذشته را گرفته و دو گوشی بالاتر از آن، باتری‌های ۷۳۰۰ و ۷۵۰۰ میلی‌آمپرساعتی داشتند. Pro Max با ظرفیت بیشتر و همان تراشه کم‌مصرف، منطقاً بالاتر می‌ایستد.

در عمل، دو روز استفاده متوسط دور از پریز، برای Pro Max انتظار نامعقولی نیست. تنها استثنا بازی است؛ هم چون Kirin 9030 Pro زیر بار سنگین بازدهی‌اش می‌افتد، هم چون نمایشگر بزرگ‌تر مصرف بیشتری دارد.

شارژ هواوی میت 80 پرو مکس

شارژر ۱۰۰ واتی داخل جعبه است؛ نکته‌ای که در بازار امروز عملاً منقرض شده. شارژ کامل حدود یک ساعت طول می‌کشد و نیم ساعت اول، بخش عمده کار را انجام می‌دهد.

شارژ بی‌سیم ۸۰ واتی روی کاغذ چشمگیر است، اما یک شرط دارد که باید صریح گفته شود: برای رسیدن به این سرعت به پد شارژ اختصاصی هواوی نیاز دارید. با شارژرهای استاندارد Qi، عدد به کسری از آن سقوط می‌کند.

کیفیت صدا و بازخورد لمسی

سیستم استریو با اسپیکر پایینی و ایرپیس به‌عنوان بلندگوی دوم کار می‌کند و نتیجه، غافلگیرکننده خوب است: صدای پر و باجزئیات، بیس کافی و بدون اعوجاج حتی در حداکثر ولوم. صدا هم به‌اندازه بلند می‌شود.

هپتیک قوی و دقیق است، اما یک ایراد آزاردهنده دارد: راهی برای تنظیم شدت یا زمان‌بندی آن پیدا نمی‌شود. یک حالت هست و همان. جک ۳.۵ میلی‌متری هم (طبق رسم این روزها) وجود ندارد.

مشخصات فنی هواوی Mate 80 Pro